FAQ

W jaki sposób będzie finansowana nieodpłatna pomoc prawna?

Nieodpłatna pomoc prawna ma być finansowana z budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji wojewodów przez udzielanie dotacji celowej powiatom.
Dotacja na finansowanie nieodpłatnej pomocy prawnej będzie przeznaczana w 97% na wynagrodzenia z tytułu umów z adwokatami i radcami prawnymi, a w przypadku powierzenia zadania organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego - na rzecz tej organizacji, a w 3 % - na pokrycie kosztów obsługi organizacyjno-technicznej zadania.

Czy osoba, która chce uzyskać nieodpłatną pomoc prawną musi mieć zaświadczenie z ośrodka pomocy społecznej?

Na gruncie Ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej podstawę udzielenia nieodpłatnej porady prawnej będzie stanowiło okazanie przez uprawnionego oryginału lub odpisu decyzji, nie starszej niż rok, o przyznaniu świadczenia z pomocy społecznej. Przedstawienie zaświadczenia o udzieleniu świadczenia będzie wymagane jedynie w przypadku, gdy świadczenie z opieki społecznej zostało przyznane bez wydawania pisemnej decyzji. Ustawa odstępuje przy tym od obowiązku przedstawiania takiego zaświadczenia, gdy osoba uprawniona nie jest w stanie przedstawić stosownych dokumentów z uwagi na sytuację kryzysową lub zdarzenie losowe.

Czy emeryci i renciści będą mogli skorzystać z nieodpłatnej pomocy prawnej?

Emeryci i renciści będą mogli korzystać z nieodpłatnej pomocy prawnej przewidzianej w projekcie ustawy, o ile ukończą 65. rok życia albo korzystają z opieki społecznej. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z art. 7 ustawy o pomocy społecznej - pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:
1)      ubóstwa;
2)      sieroctwa;
3)      bezdomności;
4)      bezrobocia;
5)      niepełnosprawności;
6)      długotrwałej lub ciężkiej choroby;
7)      przemocy w rodzinie;
7a)  potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi;
8)      potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności;
9)      bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych;
10) trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
11) trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego;
12) alkoholizmu lub narkomanii;
13) zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej;
14) klęski żywiołowej lub ekologicznej.

Czy organizacje pozarządowe będą mogły starać się o uzyskanie dofinansowania na udzielenie pomocy?

Ustawa przewiduje, że połowa punktów nieodpłatnej pomocy prawnej będzie prowadzona przez organizacje pozarządowe. Wyłonienie takiej organizacji będzie następowało w drodze konkursu przeprowadzanego w oparciu o rozwiązania przewidziane w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

Czy ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej reguluje każdą pomoc prawną świadczoną w Polsce? Czy zasady uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej w niej określone odnoszą się również do pomocy prawnej uzyskiwanej z innych źródeł?

Ustawa określa zasady udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, jako zadania z zakresu administracji rządowej (art.1). Nie reguluje zatem innych form udzielania pomocy prawnej, która może być udzielana przez różnego rodzaju podmioty państwowe, samorządowe lub społeczne. Wobec tego dokumenty wymagane przez ustawę o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej do uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach w niej określonych nie stanowią przesłanek ubiegania się o uzyskanie pomocy prawnej na zasadach innych niż w tej ustawie.
Należy zwrócić uwagę, że w przypadku szeroko rozumianego poradnictwa prowadzonego przez organizacje pozarządowe zakres korzystania z oferowanej przez nie pomocy oraz zasady jej uzyskania określają statusy tych organizacji oraz tworzone przez nie regulaminy udzielania pomocy.
Z kolei zasady udzielania poradnictwa specjalistycznego, w szczególności prawnego, psychologicznego i rodzinnego, określają przepisy ustawy o pomocy społecznej. Natomiast w przypadku poradnictwa specjalistycznego, o którym mowa w art. 46 ustawy o pomocy społecznej, jego zakres i zasady udzielania określają właśnie przepisy ustawy o pomocy społecznej. To poradnictwo jest świadczone osobom i rodzinom, które mają trudności lub wykazują potrzebę wsparcia w rozwiązywaniu swoich problemów życiowych, bez względu na posiadany dochód, a realizowane jest przez udzielanie informacji o obowiązujących przepisach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, zabezpieczenia społecznego oraz ochrony praw lokatorów.
1  ...  1 23 4  ...  4